مطالب پراکنده

ziba-asheghane — Mon, 11 Jun 2007 05:41:23 GMT

در آسمان دو چیز مرا حیران می کند

یکی آبی آسمان و دیگری خدا

آن را می بینم و می دانم که نیست و آن را نمی بینم و می دانم که هست

ziba-asheghane — Wed, 16 May 2007 14:21:47 GMT

رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند

بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت

مگر آدمی نبودی که اسیر دیو ماندی

که فرشته ره ندارد به مکان آدمیت

ziba-asheghane — Fri, 02 Mar 2007 09:48:41 GMT

می توان رشته این چنگ گسست

می توان کاسه آن تار شکست

می توان فریاد زد ... هان ... ای طبل گران

زین پس خاموش بمان

به چکاوک اما نتوان گفت ... نخوان

با تشکر از همه دوستانی که در این مدتی که من نبودم به وبلاگ سر می زدند. حقیقتش من در این مدت نسبتا طولانی درگیر یک سری گرفتاریهایی بودم از الان به بعد هم به همان دلیل زیاد نمی تونم بیام ولی عید نوروز همه تون مبارک

ziba-asheghane — Thu, 04 Jan 2007 14:21:57 GMT

با تو شبهام پر ستاره است

فصل تولدي دوباره است

دوست دارمت واسه هميشه

هيچ كسي مثل تو نمي شه

وقتي كه مي گي اينجا بمون

پر مي كشم تا به آسمون

از خوشي پر مي شه قلبامون

غم مي ره از دل و دنيامون

واي بخون عشق و از توي چشام

از شب قصه ها بگو برام

گرمي دستهاي تو رو مي خوام

تو رو مي خوام تو رو مي خوام

واي اگه گم بشي پيدا نشي

از خودم از دلم جدا بشي

شب بشه روز بشه تو نباشي

تو رو مي خوام تو رو مي خوام

دستهاي تو ساحل عشقه

دنياي من با تو بهشته

انگار يكي ميون قلبم

اسم قشنگت و نوشته

ziba-asheghane — Tue, 02 Jan 2007 12:06:11 GMT

دلم شکسته تر از شیشه های شهر شماست

شکسته باد دلی که چنینمان می خواست

آدمیت مرده بود

ziba-asheghane — Sun, 31 Dec 2006 12:19:10 GMT

از آن روزيكه دست حضرت قابيل

گشت آلوده به خون حضرت هابيل

از آن روزي كه فرزندان آدم صدر پيغام آوران حضرت باري تعالي

زهر تلخ دشمني در خونشان جوشيد

آدميت مرد گر چه آدم زنده بود

از همان روزي كه يوسف را برادرها به چاه انداختند

از همان روزي كه با شلاق و خون ديوار چين را ساختند

آدميت مرده بود

بعد دنيا هي پر از آدم شدو اين آسياب گشت و گشت

قرن ها از مرگ آدم هم گذشت

اي دريغ ، آدميت بر نگشت

قرن ما روزگار مرگ انسانيت است

سينه دنيا از خوبي ها تهي ست

صحبت از آزادگي، پاكي، مروت ابلهيست

صحبت از عيسي و موسي و محمد نابجاست

قرن موسي چون بهاست

روزگار مرگ انسانيت است

من كه از پژمردن يه گل

از نگاه كوچك يك كودك بيمار

از فغان يك قناري در قفس

اشك در چشمان ، بغضم در گلوست

ون در اين ايام زهرم در پياله اشك و خونم در سبوست

مرگ او را از كجا باور كنم

صحبت از پژمردن يك برگ نيست

واي جنگل را بيابان مي كنند

دست خون آ لود را در پيش چشم خلق پنهان مي كنند

صحبت از پژمردن يك برگ نيست

فرض كن مرگ قناري در قفس هم مرگ نيست

فرض كن يك شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض كن جنگل بيابان بود از روز نخست

در كوير سوت و كور

در ميان مردمي با اين مصيبت ها صبور

صحبت از مرگ محبت، مرگ عشق

گفت و گو از مرگ انسانيت است

ziba-asheghane — Fri, 29 Dec 2006 13:07:47 GMT

سلام دوستان

با عرض شرمندگی من در مدت امتحانات نمی توانم آپ کنم ممنون میشم وبلاگ را در نبود من تنها نگذارید

ziba-asheghane — Thu, 14 Dec 2006 09:30:16 GMT

یک روز عشقت را دزدیدم و برای اینکه جای مطمئنی داشته باشد آن را در قلبم پنهان کردم .غافل از اینکه روزی برای پس گرفتن آن قلبم را خواهی شکست .

ziba-asheghane — Thu, 23 Nov 2006 10:57:00 GMT

يه روز تو جهنم همديگه رو مي بينيم آخه هر دوتامون جهنمي هستيم تو به جرم اينكه قلب منو دزديدي من به جرم اينكه جاي خدا تو رو پرستيدم

پرسيد منو بيشتر ئوست داري يا زندگيتو؟ گفتم زندگيمو ناراحت شدو براي هميشه از پيشم رفت اما نمي دانست كه تمام زندگي من اون بود

ziba-asheghane — Sat, 18 Nov 2006 03:23:43 GMT